اهمیت طرفین از نگاه ثبات‌داده

در قرارداد حداقل باید دو طرف وجود داشته باشد. در این صورت اسامی و اطلاعات طرفین اول را بصورت مجزا و طرفین دوم را بعد از آن ذکر می‌کنیم. همچنین ممکن است قرارداد چندین طرف داشته باشد که در این صورت پیچیدگی قراردادها بیشتر خواهد شد. در مواردی ممکن است شخص هم به عنوان یکی از طرفین اول قرارداد باشد و هم به عنوان یکی از طرفین دیگر قرارداد را امضا نماید (مثلا در قرارداد مشارکت در ساختی که یکی از مالکین خود سازنده هم باشد.

اشخاص به حقیقی (افراد) و حقوقی (شرکت‌ها) تقسیم می‌شوند. حقیقی: هویت قانونی اشخاص حقیقی با تولد آغاز و با مرگ تمام می شود. اشخاص حقیقی بالای 18 سال مجاز به انعقاد قراردادها هستند مگر در خصوص شخصی مجنون باشد. معامله با اشخاص زیر 18 سال در صورتی که حکم رشد داشته باشند صحیح است. حقوقی: اشخاص حقوقی، منوط به طی مراحل قانونی و تشریفاتی هویت قانونی پیدا می‌کنند و پس از انحلال شخص حقوقی از بین می‌رود. با اشخاص حقوقی باید مدارک شناسایی شامل آگهی تاسیس، اساسنامه (در صورت لزوم)، آگهی آخرین تغییرات بررسی شود.

مدرک شناسایی طرفین را بررسی کنید و اطلاعات مهم شامل نام و نام خانوادگی کد ملی را ثبت نمایید، ثبت اطلاعات دیگر شامل نام پدر، شماره شناسنامه و … نیز می تواند مفید باشد.

اقامتگاه طرفین در خصوصی ابلاغات و تشخصی دادگاه صالح بسیار اهمیت دارد. لزومی ندارد که اقامتگاه شخصا منزل شخصی وی باشد. در خصوص اشخاص حقوقی اقامتگاه طبق آگهی تاسیس و گواهی آخرین تغییرات خواهد بود.

ممکن است شخصی توسط وکیل قانونی خود اقدام به امضای قراردادی نماید. در خصوص قراردادها با این افراد باید دقت نظر بیشتری داشته باشید، چرا که باید در خصوص صحت وکالتنامه‌ها، حدود اختیارات وکیل و … بررسی دقیقی انجام شود.

در معاملاتی که شخصی برای دیگری انجام می‌دهد ولی از جانب وی وکالت رسمی ندارد معامله فضولی می‌باشد و صحت قرارداد منوط به تنفیذ طرف اصلی خواهد بود و الا باطل است. بهتر است از انجام معامله بصورت فضولی اجتناب شود.

حتما شماره موبایل طرفین، شماره تلفن ثابت و در صورت امکان ایمیل طرفین را برای مکاتبات در قرارداد ثبت نمایید.